Light-Emitting Diode for Acne, Scars, and Photodamaged Skin
Dioda elektroluminescencyjna w leczeniu trądziku, blizn i fotouszkodzonej skóry
Luiza Pitassi Oddział Dermatologii, Wydział Lekarski, Uniwersytet Stanowy w Campinas (UNICAMP), Campinas, SP, Brazylia
Streszczenie
Terapia diodami elektroluminescencyjnymi została odkryta pod koniec lat 60. XX wieku, ale dopiero niedawno znalazła szerokie zastosowanie w dermatologii w leczeniu wielu chorób skóry, w tym fotostarzenia, blizn i trądziku. Od czasu wprowadzenia fotobiostymulacji do medycyny, skuteczność i zastosowanie różnych źródeł światła zostały dokładnie zbadane. Fotomodulacja diodami elektroluminescencyjnymi jest nietermiczną technologią stosowaną do modulowania aktywności komórkowej za pomocą światła, a fotony są absorbowane przez chromofory mitochondrialne w komórkach skóry. Opisano różne korzystne działanie diod elektroluminescencyjnych przy stosunkowo niskich natężeniach, szczególnie w wskazaniach, w których wymagana jest stymulacja gojenia, redukcja bólu i zapalenia, przywrócenie funkcji oraz odmładzanie skóry. Terapia diodami elektroluminescencyjnymi jest bezpieczna, nietoksyczna i nieinwazyjna, bez działań niepożądanych opisanych w opublikowanej literaturze.
Słowa kluczowe Diody elektroluminescencyjneFotobiostymulacjaFotomodulacjaTerapia światłem niskiego poziomuTechnologia nietermicznaAktywność komórkowaChromofory mitochondrialneZapaleniePrzywrócenie funkcjiTrądzikBliznyOdmładzanie skóryFotouszkodzona skóra
Wprowadzenie
Terapia światłem jest stosowana w wielu kulturach od tysięcy lat jako metoda terapeutyczna w leczeniu różnych schorzeń (Barolet 2008). Fotobiomodulacja, znana również jako terapia światłem niskiego poziomu (LLLT), jest techniką medyczną, w której ekspozycja na niskopoziomowe światło laserowe lub diody elektroluminescencyjne (LED) stymuluje funkcje komórkowe, prowadząc do korzystnych efektów klinicznych (Dincer 2000).
Dioda elektroluminescencyjna (LED) to urządzenie półprzewodnikowe dostępne dla długości fal od ultrafioletu (UV) przez światło widzialne po bliską podczerwień (NIR), które przekształca prąd elektryczny w niespójne, wąskie pasmo widma elektromagnetycznego. Wydaje się, że LED ma szeroki zakres zastosowań w dermatologii. Ze względu na połączenie wysokiego stopnia penetracji w skórze i absorpcji przez składniki łańcucha oddechowego, światło w zakresie spektralnym od 600 do 1300 nm jest przydatne do promowania gojenia ran, redukcji zapalenia, łagodzenia bólu i odmładzania skóry (Anderson i Parrish 1981; Barolet i in. 2009).
LED nie działa mechanizmem ablacyjnym ani termicznym, lecz raczej efektem fotochemicznym porównywalnym do fotosyntezy u roślin, w której światło jest absorbowane i wywołuje zmianę chemiczną. Fototerapię charakteryzuje zdolność do indukowania procesów fotobiologicznych w komórkach. Skuteczna penetracja tkanki przez światło oraz specyficzna długość fali światła absorbowana przez fotoakceptory to dwa z głównych parametrów, które należy wziąć pod uwagę w terapii światłem (Huang i in. 2011).
LED ma dodatkową przewagę nad laserami, ponieważ istnieje możliwość łączenia długości fal w macierze o różnych rozmiarach, stymulując w ten sposób szerszy zakres typów tkanek. LED rozprzestrzenia się na większą powierzchnię niż większość laserów i może być stosowany tam, gdzie celem są duże obszary, co skutkuje skróceniem czasu zabiegu (Barolet 2008).
Dioda LED została wynaleziona pod koniec lat 60. XX wieku, ale dopiero niedawno znalazła szerokie zastosowanie w dermatologii. W ciągu ostatnich 15 lat lepsze zrozumienie fotobiologii i zwiększone zapotrzebowanie na małoinwazyjne, a jednocześnie skuteczne zabiegi dermatologiczne doprowadziły do rosnącego zainteresowania urządzeniami LED (Opel i in. 2015).
Fotomodulacja LED może być stosowana zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z różnymi procedurami odmładzającymi. W dermatologii LED ma korzystny wpływ na zmarszczki, blizny potrądzikowe, blizny przerostowe oraz gojenie oparzeń i może zmniejszać uszkodzenia UV zarówno jako leczenie, jak i środek profilaktyczny (Vecchio i in. 2013).
Fotobiomodulacja LED to najnowsza kategoria nietermicznych terapii światłem i skuteczna alternatywa dla różnych metod leczenia, bez działań niepożądanych opisanych w opublikowanej literaturze przy prawidłowym stosowaniu.
Historia
Korzyści ze światła słonecznego w leczeniu chorób skóry były wykorzystywane jako najwcześniejsza forma terapii światłem w starożytnym Egipcie, Indiach i Chinach (Barolet 2008). W 1904 roku Niels Finsen zdobył Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za prace nad wykorzystaniem lamp łukowych do leczenia gruźlicy skóry oraz czerwonego światła do zapobiegania bliznom po ospie prawdziwej (Hamblin i in. 2015).
Terapia laserem (światłem) niskiego poziomu (LLLT), znana również jako fotobiomodulacja, została odkryta pod koniec lat 60. XX wieku przez chirurga Endre'ego Mestera w Budapeszcie na Węgrzech.
Mester rozpoczął serię eksperymentów laserowych w celu oceny potencjału rakotwórczego laserów, stosując niskoenergetyczny laser rubinowy (694 nm) u myszy. Ku zaskoczeniu Mestera, laser nie spowodował raka, ale poprawił wzrost włosów wokół ogolonego obszaru na grzbiecie zwierzęcia. Była to pierwsza demonstracja fotobiostymulacji (Mester i in. 1968; Barolet 2008; Avci i in. 2013).
W latach 90. Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA) opracowała diody LED wytwarzające bardzo wąskie spektrum światła, co z kolei pozwoliło na ich pierwsze zastosowania kliniczne (Calderhead 2007). Zastosowanie terapii światłem z użyciem diod LED NASA znacząco poprawi opiekę medyczną dostępną dla astronautów podczas długoterminowych misji kosmicznych. Diody LED NASA stymulują podstawowe procesy energetyczne w mitochondriach (komorach energetycznych) każdej komórki, szczególnie gdy bliska podczerwień jest stosowana do aktywacji wewnątrzkomórkowych chemikaliów wrażliwych na kolor (chromoforów, układów cytochromowych). Macierze LED NASA były już wykorzystywane podczas misji wahadłowców kosmicznych do badań wzrostu roślin.
Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) zatwierdziła badania na ludziach. Stosowanie terapii światłem z diodami LED jest podejściem pomagającym zwiększyć tempo gojenia ran w środowisku mikrograwitacji, zmniejszając ryzyko, że uleczalne urazy staną się katastrofami misji (Whelan i in. 2000).
Whelan i in. wykorzystali diodę LED pierwotnie opracowaną na potrzeby eksperymentów NASA dotyczących wzrostu roślin w kosmosie, aby ocenić wpływ leczenia bliską podczerwienią na rany w modelu myszy z genetycznie uwarunkowaną cukrzycą, i stwierdzili, że niektóre geny regenerujące tkanki ulegają znaczącej zwiększonej ekspresji po leczeniu LED.
Opracowane przez NASA diody LED stanowią skuteczną alternatywę dla laserów. Diody te można skonfigurować do wytwarzania wielu długości fal; można je układać w duże, płaskie macierze (umożliwiając leczenie dużych ran); i nie wytwarzają ciepła. Należy również zauważyć, że terapia światłem LED została uznana przez FDA za leczenie o nieistotnym ryzyku (Whelan i in. 2003).
W okresie prawie 50 lat od odkrycia Mestera liczba chorób i schorzeń, które można skutecznie leczyć za pomocą LLLT, wzrosła lawinowo. Terapia światłem nie ogranicza się już do gojenia ran, bólu i zapalenia; wiele głównych układów narządów ciała, takich jak serce, mózg, oczy, rdzeń kręgowy, przewód pokarmowy i drogi oddechowe, może odnieść korzyści z terapii światłem, pod warunkiem stosowania prawidłowego źródła światła, parametrów i metod dostarczania (Hamblin i in. 2015).
Mechanizmy działania
Diody LED to złożone półprzewodniki przekształcające prąd elektryczny w niespójne światło o wąskim spektrum. Fototerapia opiera się na bezpośrednim transferze energii padających fotonów między nadchodzącymi fotonami a komórkową pulą energii, co skutkuje żywotną reakcją kliniczną, ale bez ciepła lub uszkodzeń (Calderhead i in. 2015). Podstawowy mechanizm fototerapii obejmuje absorpcję energii padających fotonów (fotorecepcję), transdukcję i amplifikację sygnału w obrębie celu, a następnie fotoodpowiedź (Karu 1999).
Uważa się, że fotobiomodulacja stymuluje proliferację fibroblastów, syntezę kolagenu, czynniki wzrostu i produkcję macierzy zewnątrzkomórkowej oraz poprawia mikrokrążenie skórne poprzez aktywację mitochondrialnego układu oddechowego komórek (Lee i in. 2007a).
Fotomodulacja LED wpływa na ludzką skórę w sposób nietermiczny i najprawdopodobniej jest mediowana przez absorpcję światła przez cytochrom mitochondrialny, w szczególności oksydazę cytochromu c (CCO), która znajduje się w łańcuchu oddechowym. Ten złożony enzym ma dwa różne centra hemowe i dwa różne centra miedziowe, z których każde może być zredukowane lub utlenione, co wpływa na spektrum absorpcji. W konsekwencji w mitochondriach następuje kaskada zdarzeń, prowadząca do biostymulacji różnych procesów (Mahmoud i in. 2008; Avci i in. 2013; Weiss i in. 2005).
Mechanizm LLLT polega na absorpcji czerwonego światła i bliskiej podczerwieni przez chromofory obecne w składnikach białkowych łańcucha oddechowego zlokalizowanego w mitochondriach (Mahmoud i in. 2008). Głównym celem terapeutycznym dla długości fal światła widzialnego jest enzym oksydaza cytochromu c w mitochondrialnym łańcuchu oddechowym w komórkach docelowych, co skutkuje wywołaną fotochemicznie kaskadą prowadzącą do produkcji trifosforanu adenozyny (ATP) i ostatecznej fotoaktywacji komórkowej (Karu 2007).
Aktywacja łańcucha oddechowego jest punktem centralnym i może nastąpić poprzez zmianę właściwości redoks, przyspieszenie transferu elektronów, generowanie reaktywnych form tlenu, a także indukcję miejscowego, przejściowego ogrzewania absorbujących chromoforów. Prowadzi to do zwiększonej aktywności metabolicznej komórek docelowych, takiej jak wzrost ATP, modulacja reaktywnych form tlenu, indukcja czynników transkrypcyjnych, zmiana syntezy kolagenu i stymulacja angiogenezy (Barolet 2008; Weiss i in. 2005; Opel i in. 2015).
Aktywacja składników łańcucha oddechowego stymuluje ekspresję genów związanych z migracją i proliferacją komórek, zmianami homeostazy komórkowej, zmianami poziomów ATP lub cAMP, modulacją syntezy DNA i RNA, zmianami przepuszczalności błony, alkalizacją cytoplazmy i depolaryzacją błony komórkowej. Zmienia również produkcję czynników wzrostu i cytokin (Mahmoud i in. 2008).
Wydaje się, że diody LED wpływają na metabolizm komórkowy poprzez wyzwalanie wewnątrzkomórkowych reakcji fotobiochemicznych. Obserwowane efekty obejmują wzrost ATP, modulację reaktywnych form tlenu, indukcję czynników transkrypcyjnych, zmianę syntezy kolagenu, stymulację angiogenezy i zwiększony przepływ krwi (Barolet 2008; Opel i in. 2015). LLLT stymuluje ekspresję genów związanych z migracją i proliferacją komórek; zmienia również produkcję czynników wzrostu i cytokin (Mahmoud i in. 2008; Evans i Abrahamse 2008).
Ważnymi typami komórek dla regeneracji skóry i tkanek są fibroblasty, keratynocyty i komórki układu odpornościowego (komórki tuczne, neutrofile i makrofagi), które mogą być stymulowane przy użyciu specyficznych długości fal o znacznych właściwościach penetracji tkanki (Huang i in. 2011).
Diody LED to małe, wytrzymałe urządzenia emitujące wąskie pasmo promieniowania elektromagnetycznego w zakresie od ultrafioletu po światło widzialne i podczerwień. Emitowane światło jest dostępne dla długości fal od ultrafioletu (UV) przez widzialne po bliską podczerwień (NIR) (247–1300 nm). LED różni się od innych typów laserów niskim natężeniem, co powoduje niskotemperaturowe zmiany (Weiss i in. 2005). Istotną różnicą między laserami a diodami LED jest sposób dostarczania energii świetlnej. Szczytowa moc wyjściowa diod LED jest mierzona w miliwatach, podczas gdy moc laserów jest mierzona w watach. Diody LED zapewniają znacznie łagodniejsze dostarczanie tych samych długości fal światła w porównaniu z laserami i przy znacznie niższej energii wyjściowej (Barolet 2008).
Podczas gdy zabiegi laserowe wymagają intensywnej pielęgnacji po zabiegu i długiego okresu rekonwalescencji oraz mogą prowadzić do powikłań, terapia LED jest skutecznym, bezpiecznym i bezbolesnym leczeniem (Wunsch i Matuschka 2014).
Inne zalety w porównaniu z laserami obejmują możliwość łączenia długości fal w macierze o różnych rozmiarach. LED rozprzestrzenia się na większą powierzchnię niż lasery i może być stosowany tam, gdzie celem są duże obszary, co skutkuje szybszym czasem zabiegu (Barolet 2008).
Absorpcja czerwonego światła i bliskiej podczerwieni przez cząsteczki fotoakceptorowe w łańcuchach oddechowych może spowodować zmianę statusu redoks komórek i aktywować syntezę kwasów nukleinowych w celu przyspieszenia proliferacji komórek (Karu 1987, 1999).
Różne długości fal mają różne chromofory i mogą wywierać różny wpływ na tkankę. Długości fal są często określane na podstawie powiązanego koloru i obejmują światło niebieskie (400–470 nm), zielone (470–550 nm), czerwone (630–700 nm) i NIR (700–1200 nm). Głębokość penetracji tkanki zależy głównie od długości fali światła (Barolet 2008). Długości fal 630–900 nm mogą penetrować i być absorbowane przez całą warstwę brodawkowatą skóry właściwej.
Aby uzyskać najlepsze efekty, stosowana długość fali powinna umożliwiać optymalną penetrację światła w docelowych komórkach lub tkance. Ponieważ oksydaza cytochromu c jest najbardziej prawdopodobnym chromoforem w LLLT, dwa piki absorpcji są brane pod uwagę w spektrum czerwonym (~660 nm) i NIR (~850 nm) (Karu i in. 2005; Barolet 2008).
Analiza profili ekspresji genów w ludzkich fibroblastach wykazała wpływ niskointensywnego czerwonego światła o długości fali 628 nm na 111 różnych genów zaangażowanych w funkcje komórkowe, takie jak proliferacja komórek; apoptoza; odpowiedź na stres; metabolizm białek, lipidów i węglowodanów; mitochondrialny metabolizm energetyczny; synteza i naprawa DNA; funkcje związane z przeciwutleniaczami; oraz funkcje związane z cytoszkieletem i interakcjami komórka-komórka (Zhang i in. 2003; Wunsch i Matuschka 2014).
Czerwone światło (zakres długości fal od 620 do 770 nm), które jest częścią widma światła widzialnego, jest w stanie aktywować czynnik wzrostu fibroblastów, zwiększać prokolagen typu 1, zwiększać metaloproteinazę macierzy-9 (MMP-9) i zmniejszać MMP-1 w skórze właściwej ze względu na zdolność do głębokiej penetracji skóry na około 6 mm; dlatego jest preferowane w terapii fotodynamicznej (PDT). Po ekspozycji wykazano histologicznie wzrost liczby fibroblastów i łagodny naciek zapalny (Barolet i in. 2009; Issa i in. 2009; Opel i in. 2015).
Czerwone diody LED mają najgłębszą penetrację tkanki spośród widzialnych długości fal i wykazują znaczną redukcję grubości naskórka, materiału elastotycznego i skórnego nacieku zapalnego, a także wzrost kolagenu i prokolagenu typu I i III w górnej części skóry właściwej. TGF-β jest czynnikiem wzrostu odpowiedzialnym za indukowanie syntezy kolagenu przez fibroblasty i jego poziom znacząco wzrasta po PDT (Karrer i in. 2013).
Ze względu na głębszą penetrację światła w skórze, czerwone światło jest powszechnie preferowane w PDT i może również wywierać działanie przeciwzapalne poprzez regulację uwalniania czynników zapalnych. Ważnymi typami komórek dla regeneracji skóry i tkanek są fibroblasty, keratynocyty i komórki układu odpornościowego (komórki tuczne, neutrofile i makrofagi), które mogą być stymulowane przy użyciu specyficznych długości fal o znacznych właściwościach penetracji tkanki (Calderhead i in. 2015).
PDT zazwyczaj obejmuje zastosowanie miejscowego fotosensybilizatora, takiego jak kwas 5-aminolewulinowy (ALA) lub jego ester metylowy (MAL), który jest aktywowany przez ekspozycję na widzialne źródło światła. Po aktywacji fotosensybilizatora światłem o odpowiedniej długości fali generowane są RFT, w szczególności tlen singletowy. W wyniku połączenia światła, fotosensybilizatora i tlenu tkankowego, w chorej tkance powstają cytotoksyczne RFT, indukując nekrozę i apoptozę komórek złośliwych i przednowotworowych (Hamblin i Demidova 2006). Wskazania onkologiczne, rogowacenie słoneczne, guzkowe lub powierzchowne raki podstawnokomórkowe i choroba Bowena są zatwierdzonymi wskazaniami do PDT z ALA/MAL (Morton i in. 2002).
PDT w leczeniu trądziku opiera się na fakcie, że Propionibacterium acnes zawierają endogenne porfiryny, w szczególności koproporfirynę III (Babilas i in. 2005). Moduł czerwonego światła jest stosowany oprócz fototerapii niebieskim światłem w celu promowania wzrostu nowej tkanki, poprawy gojenia i stymulacji kolagenu, a tym samym redukcji linii i zmarszczek (Ryc. 1).
Korzystny wpływ czerwonego światła na gojenie ran można wyjaśnić, biorąc pod uwagę kilka podstawowych mechanizmów biologicznych, w tym indukcję ekspresji cytokin i czynników wzrostu, takich jak VEGF odpowiedzialny za neowaskularyzację niezbędną do gojenia ran (Hamblin i Demidova 2006).
Uważa się, że bliska podczerwień (IR), znana również jako monochromatyczna energia podczerwieni, stymuluje krążenie poprzez indukowanie uwalniania cyklazy guanylanowej i tlenku azotu, co z kolei promuje rozszerzenie naczyń i produkcję czynników wzrostu, a także angiogenezę, prowadząc do późniejszego gojenia ran (Karu 1987; Opel i in. 2015) (Ryc. 2).
IR LED stanowi pasmo fal dłuższych niż 760 nm i może penetrować skórę na głębokość od 5 do 10 mm. Bliska podczerwień 830 nm była stosowana w leczeniu ran, bólu, wrzodów, opornych zmian, odmładzania skóry i trądziku pospolitego (Opel i in. 2015).
Pojedynczy zabieg zdrowej skóry z użyciem 830 nm LED-LLLT w porównaniu z nienaświetlanymi kontrolami wykazał szybką, fotomediowaną degranulację komórek tucznych po 48 godzinach, której towarzyszyła wykazana ultrastrukturalnie odpowiedź zapalna z pojawieniem się znacznie większej liczby komórek tucznych, makrofagów i neutrofili (Calderhead i in. 2008).
Naświetlanie LED kombinacją długości fal, takich jak 630 lub 660 nm połączone z 830 lub 850 nm, zwiększyło liczbę komórek i ekspresję kolagenu typu I bardziej niż leczenie każdą długością fali osobno oraz zmniejszyło ekspresję MMP-1 (Tian i in. 2012).
Lee i in. porównali efekty leczenia LED o długości 633 i 830 nm stosowanych osobno oraz kombinacji 830 i 633 nm z grupą kontrolną. Chociaż wszystkie grupy leczone LED w tym badaniu wykazały statystycznie istotne wyniki makroskopowe i histologiczne w porównaniu z kontrolami, grupa 830 nm okazała się lepsza od innych grup LED we wszystkich aspektach, w tym kolagenezie, elastyczności skóry, ekspresji tkankowych inhibitorów metaloproteinaz macierzy 1 i subiektywnym zadowoleniu pacjentów (Lee i in. 2007a).
Niebieskie światło (zakres długości fal od 400 do 480 nm) jest promieniowaniem wolnym od UV i wydaje się wywierać wpływ na trądzik poprzez oddziaływanie na Propionibacterium acnes oraz właściwości przeciwzapalne (Ryc. 3).
P. acnes zawiera naturalnie występujące porfiryny, głównie koproporfirynę i protoporfirynę IX. Uważa się, że absorpcja niebieskiego światła przez te cząsteczki indukuje naturalny efekt PDT z niszczeniem bakterii poprzez tworzenie wolnych rodników tlenowych (Dai i in. 2012; Opel i in. 2015).
Jeden z mechanizmów działania fototerapii w trądziku polega na absorpcji światła (szczególnie niebieskiego) przez porfiryny, które zostały wytworzone przez P. acnes w ramach jego normalnego metabolizmu i które działają jako endogenne fotosensybilizatory (Lee i in. 2007a; Avci i in. 2013). Ze względu na skuteczność w ograniczaniu proliferacji komórek, niebieskie światło jest również korzystne w leczeniu chorób hiperplastycznych i przewlekłego zapalenia skóry.
Zastosowanie dwudługościowego (czerwonego i niebieskiego) źródła światła LED poprawia wyniki PDT w trądziku i innych chorobach gruczołów łojowych. Czerwona długość fali (630 nm) może docierać do gruczołów łojowych, a niebieskie światło (405 nm) fotowybiela wszelkie resztkowe ilości protoporfiryny IX (PpIX) w naskórku, zmniejszając w ten sposób nadwrażliwość światłem po zabiegu (Barolet 2008).
Miejscowa PDT jest również metodą leczenia nieczerniakowego raka skóry (NMSC) i poprawy fotostarzenia. PDT zazwyczaj obejmuje zastosowanie miejscowego fotosensybilizatora, takiego jak kwas 5-aminolewulinowy (ALA) lub jego ester metylowy (MAL), który jest aktywowany przez ekspozycję na widzialne źródło światła. W wyniku połączenia światła, fotosensybilizatora i tlenu tkankowego, w chorej tkance powstają cytotoksyczne RFT, indukując nekrozę i apoptozę komórek złośliwych i przednowotworowych (Gold i in. 2006; Szeimies i in. 2012).
Szereg badań wykazało, że poddawanie pacjentów kombinacji długości fal LED jest bardziej skuteczne niż monoterapia. Ten efekt synergistyczny badano w różnych chorobach skóry (Russell i in. 2005; Goldberg i in. 2006; Goldberg i Russel 2006; Lee i in. 2007a; Park i in. 2014).
Wskazania
Przegląd literatury wykazał, że różne długości fal urządzeń z diodami elektroluminescencyjnymi stosowanymi w dermatologii mają wiele korzystnych efektów w leczeniu szerokiego spektrum chorób skóry (Tabela 1), w tym trądziku, blizn i fotouszkodzonej skóry, a działania niepożądane były łagodne lub nie zostały opisane. Rozsądne jest kwalifikowanie osób z fotouczuleniowymi chorobami skóry lub przyjmujących leki fotouczulające, ponieważ są to przeciwwskazania do leczenia. Należy zachować ostrożność szczególnie u pacjentów z padaczką i światłowstrętem, zwłaszcza jeśli diody LED pracują w trybie impulsowym (Barolet 2008; Opel i in. 2015).
| Gojenie ran |
| Fotorewitalizacja |
| Blizny przerostowe i bliznowce |
| Trądzik |
| Przebarwienia pozapalne |
| Rumień |
| Obrzęk |
| Analgezja |
| Oparzenie |
| Łysienie |
| Leczenie z zastosowaniem terapii fotodynamicznej (rogowacenie słoneczne, choroba Bowena i rak podstawnokomórkowy) |
| Bielactwo |
| Łuszczyca |
| Trądzik różowaty |
| Opryszczka zwykła |
Długości fal w zakresie 600–700 nm wybiera się do leczenia tkanek powierzchownych, a długości fal między 780 a 950 nm do leczenia tkanek głębiej położonych ze względu na większe odległości penetracji optycznej przez tkankę. Ze względu na możliwe istnienie opisanej powyżej dwufazowej krzywej zależności dawka-odpowiedź, wybór prawidłowej dawki światła (pod względem gęstości energii) dla każdego konkretnego schorzenia jest trudny (Hamblin i Demidova 2006) (Tabela 2).
| Kolor | Długość fali (nm) | Leczenie skóry | Czas trwania zabiegu |
|---|---|---|---|
| Czerwony | 610–760 | Odmładzanie skóry, drobne zmarszczki, szorstkość, koloryt skóry, tekstura, wielkość porów, depigmentacja, gojenie ran, blizny przerostowe, bliznowce, obrzęk i rumień | 20–30 min na sesję; dwie sesje w tygodniu |
| Niebieski | 450–500 | Trądzik, przebarwienia, bliznowce, choroby zwłóknieniowe skóry | 20–30 min na sesję; dwie sesje w tygodniu |
| Podczerwony | 850–940 | Odmładzanie skóry, blizny przerostowe, bliznowce | 20–30 min na sesję; dwie sesje w tygodniu |
LED w leczeniu trądziku, blizn i fotouszkodzonej skóry
Trądzik
Fototerapia światłem widzialnym (głównie niebieskim, czerwonym lub kombinacją obu) została zaproponowana jako alternatywna metoda terapeutyczna w leczeniu trądziku pospolitego. Jeden z mechanizmów działania fototerapii w trądziku polega na absorpcji światła (szczególnie niebieskiego) przez porfiryny, które zostały wytworzone przez P. acnes w ramach jego normalnego metabolomu i które działają jako endogenne fotosensybilizatory (Avci i in. 2013).
Terapia niebieskim światłem (415 nm) jest skuteczna w aktywacji koproporfiryny III i protoporfiryny IX, a następnie niszczeniu bakterii P. acnes (Ryc. 4). Wykazano, że znacząco redukuje zmiany trądzikowe w badaniach nad łagodnym do umiarkowanego, zapalnym i krostkowym trądzikiem przy naświetlaniu w ramach ośmiu do dziesięciu zabiegów (Goldberg i Russel 2006).
Leczenie niebieskim światłem wydaje się również wywierać działanie przeciwzapalne na keratynocyty poprzez zmniejszanie indukowanej cytokinami produkcji markerów IL-1 alfa i ICAM-1 (Shnitkind i in. 2006). Niebieskie światło LED (400–470 nm) ma maksymalną penetrację do 1 mm. Najlepiej nadaje się do leczenia bardziej powierzchownych schorzeń, takich jak zwalczanie P. acnes w trądziku pospolitym (Opel i in. 2015). Niebieskie światło zastosowane na kolonie P. acnes indukuje fotowzbudzenie porfiryn bakteryjnych, stymuluje produkcję tlenu singletowego i ostatecznie prowadzi do endogennej fotodynamicznej destrukcji P. acnes (Lee i in. 2007b; Joo i in. 2012).
Shalita i in. wykazali zastosowanie niebieskiego światła (405–420 nm) w leczeniu trądziku, stosując 10-minutowe naświetlania dwa razy w tygodniu. Łącznie 35 osób ze zmianami na twarzy i plecach było leczonych przez okres 4 tygodni; u 80% wykazano znaczną poprawę niezapalnych, zapalnych i całkowitych zmian na twarzy, ze średnim 70% spadkiem liczby zmian zapalnych 2 tygodnie po ostatnim zabiegu (Shalita i in. 2001).
Morton i in. leczyli 30 pacjentów z łagodnym do umiarkowanego trądzikiem za pomocą 8-, 10- lub 20-minutowych zabiegów niebieskim LED (415 nm) przez okres 4 tygodni. Liczba zmian zapalnych zmniejszyła się, przy minimalnym wpływie na zmiany niezapalne (Morton i in. 2005).
Tremblay i in. zastosowali u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zapalnym trądzikiem dwa 20-minutowe zabiegi niebieskim LED (415 nm) tygodniowo przez 4–8 tygodni. Dziewięćdziesiąt procent pacjentów było zadowolonych z wyniku. Obiektywnie u pacjentów odnotowano 50% redukcję liczby zmian (Tremblay i in. 2006).
Leczenie niebieskim światłem wiąże się ze znaczną redukcją wielkości i liczby zmian, nasilenia i zaczerwienienia zaostrzeń oraz poprawą ogólnego wyglądu skóry, a także jej czystości, blasku, kolorytu, tekstury i gładkości (Ash i in. 2015; Opel i in. 2015).
Czerwone światło (633 nm) jest mniej skuteczne w aktywacji koproporfiryny III niż światło niebieskie, ale jest silnym aktywatorem protoporfiryny IX, również występującej w bakteriach P. acnes. Ponieważ czerwone światło penetruje tkankę głębiej niż niebieskie, możliwe jest, że czerwone światło aktywnie niszczy bakterie P. acnes bytujące w niższych partiach gruczołu łojowego (Goldberg i Russel 2006).
Uważa się, że czerwone światło stymuluje uwalnianie cytokin z różnych komórek, w tym makrofagów, i zmniejsza stan zapalny. Wpływ widzialnego czerwonego światła na miejscowe naczynia krwionośne jest również dobrze znany. Czerwone światło dostarcza więcej tlenu i składników odżywczych do obszaru, dodatkowo pomagając zmniejszyć stan zapalny i usprawnić proces naprawy tkanek (Goldberg i Russel 2006; Sadick 2008; Avci i in. 2013; Sawhney i Hamblin 2014).
Kombinacja diod LED w leczeniu trądziku jest również obiecująca. Fototerapia mieszanym światłem niebiesko-czerwonym, prawdopodobnie poprzez połączenie działania przeciwbakteryjnego i przeciwzapalnego, jest bezpiecznym, skutecznym i bezbolesnym leczeniem łagodnego do umiarkowanego trądziku pospolitego, bez znaczących krótkoterminowych działań niepożądanych (Avci i in. 2013; Opel i in. 2015).
Karu wykazał, że gdy Propionibacterium acnes był wystawiony jednocześnie na działanie niebieskiego i czerwonego światła in vivo, nastąpiło wyraźne zahamowanie aktywności komórek w porównaniu z sytuacją, gdy światło czerwone i niebieskie były dostarczane osobno (Karu 1999).
Lee i in. leczyli pacjentów z umiarkowanym trądzikiem za pomocą kombinacji urządzeń LED z niebieskim (415 nm) i czerwonym (640 nm) światłem. Obserwowano 34% poprawę liczby zaskórników i 78% poprawę liczby zmian zapalnych. Większość badań wykazała, że poprawa zmian zapalnych była większa niż poprawa w zakresie zaskórników (Lee i in. 2007b). Kwon i in. wykazali spadek zarówno zapalnych, jak i niezapalnych zmian trądzikowych odpowiednio o 77% i 54% po zastosowaniu domowego kombinowanego niebieskiego i czerwonego LED (Kwon i in. 2013).
Chociaż niebieskie światło było stosowane wraz z ALA w leczeniu trądziku u 20 pacjentów, pacjenci doświadczyli większych działań niepożądanych, a wyniki nie były klinicznie istotne w porównaniu z samym niebieskim LED (Weinstabl i in. 2011; Opel i in. 2015).
Czerwone światło może zapobiegać lub leczyć pozapalne przebarwienia trądzikowe (PIH). Na podstawie analizy fotograficznej i pomiarów zawartości melaniny większość pacjentów może osiągnąć znaczną redukcję lub brak zmian PIH w obszarach leczonych LED (Barolet 2008). Terapię czerwonym światłem na ogół przeprowadza się przy użyciu długości fal z widma widzialnego, 670 nm, czyli długości fali absorbowanej przez melaninę. Ilość energii świetlnej absorbowanej przez pigmenty w skórze, takie jak melanina, powinna być brana pod uwagę podczas projektowania schematu terapii światłem dla pacjenta. Aby osiągnąć takie samo dostarczenie energii do struktur poniżej naskórka, pacjenci z typami skóry w zakresie 5 lub 6 w skali Fitzpatricka będą wymagać większej dawki światła (fluencji) niż pacjenci z typami skóry w zakresie 1 lub 2 (Brondon i in. 2007).
Różne długości fal LED mogą wpływać na melanogenezę w prawidłowych ludzkich melanocytach. Naświetlanie LED przy 830, 850 i 940 nm zmniejszało melanogenezę poprzez zmniejszoną ekspresję tyrozynazy bez wywierania jakichkolwiek efektów cytotoksycznych. Długość fali LED 830 nm również zmniejsza syntezę melaniny i może być pomocnym narzędziem terapeutycznym w leczeniu pacjentów z przebarwieniami (Kim i in. 2012).
Papageorgiou i in. zbadali efekty kombinowanego leczenia niebieskim i czerwonym światłem w randomizowanym badaniu 107 pacjentów z łagodnym do umiarkowanego trądzikiem. Wyniki wykazały 76% redukcję zmian zapalnych w grupie kombinowanej. Wynik ten był znacząco lepszy od osiągniętego przy użyciu samego niebieskiego światła (Papageorgiou i in. 2000).
Fototerapia LED z kombinacją niebieskiego i czerwonego światła jest skutecznym, bezpiecznym i bezbolesnym leczeniem łagodnego do umiarkowanie ciężkiego trądziku pospolitego, szczególnie w przypadku zmian grudkowo-krostkowych (Lee i in. 2007b).
Blizny
Blizny, blizny przerostowe i bliznowce oszpecają kosmetycznie i psychospołecznie i mogą skutkować poszukiwaniem przez pacjentów różnych metod leczenia w celu rozwiązania problemów estetycznych i funkcjonalnych związanych z bliznowaceniem. Blizny przerostowe i bliznowce mogą powstawać po operacjach i urazach i charakteryzują się proliferacją fibroblastów oraz nadmiernym odkładaniem się kolagenu (Uitto i Kouba 2000; Lev-Tov i in. 2012).
Wykazano, że urządzenia z diodami elektroluminescencyjnymi stymulują aktywność fibroblastów i przyspieszają gojenie ran. Badania ujawniły możliwe korzyści z terapii czerwonym i podczerwonym światłem niskiego poziomu w poprawie wyglądu blizn. Opisano, że synteza kolagenu jest zmniejszona, a śródmiąższowe metaloproteinazy macierzy (MMP-1), kolagenazy zaangażowane w prawidłowy obrót kolagenu skórnego, ulegają zwiększonej ekspresji w starzejącej się skórze (Brondon i in. 2007).
Zaproponowano, że szlaki sygnałowe interleukiny (IL)-6 odgrywają kluczową rolę w tym procesie, a zatem hamowanie szlaku IL-6 może być obiecującym celem terapeutycznym w profilaktyce blizn. Ponieważ wykazano, że terapia LED zmniejsza poziomy mRNA IL-6, może potencjalnie zapobiegać nieprawidłowemu gojeniu (Ghazizadeh i in. 2007; Uitto 2007; Barolet 2008).
Fototerapia LED z użyciem bliskiej podczerwieni 805 nm jest metodą zapobiegania lub łagodzenia powstawania blizn przerostowych lub bliznowców u pacjentów poddanych wycięciu chirurgicznemu lub ablacji laserem CO2 bliznowców lub blizn przerostowych (Mamalis i in. 2014).
Badania in vitro wykazują, że fototerapia LED, zarówno przy długościach fal czerwonego światła, jak i bliskiej podczerwieni, może hamować proliferację fibroblastów i może stanowić podstawę mechanistyczną dla przyszłego leczenia bliznowców (Barolet i Boucher 2010) (Ryc. 5).
Blizny leczone przez 15 min dziennie przez 30 dni za pomocą urządzenia z podczerwonym LED (805 nm przy 30 mW/cm2) wykazały znaczną poprawę bez towarzyszących działań niepożądanych, o czym świadczą poprawa wyniku w skali VSS, pomiar wysokości blizny za pomocą ilościowej topografii skóry oraz zaślepiona ocena kliniczna fotografii (Mamalis i in. 2014).
Niedawne badanie wykazało, że niebieskie światło z diody elektroluminescencyjnej może hamować proliferację i szybkość migracji fibroblastów skóry właściwej u dorosłych ludzi i wiąże się ze zwiększonym generowaniem reaktywnych form tlenu w sposób zależny od dawki bez zmiany żywotności. Niebieskie LED może potencjalnie przyczynić się do leczenia bliznowców i innych chorób zwłóknieniowych skóry (Mamalis i in. 2015).
Potencjał PDT w odniesieniu do tkanki bliznowej był wcześniej badany. Badania in vitro wykazały, że ALA-PDT indukowało metaloproteinazy macierzy (MMP)-1 i MMP-3 degradujące kolagen w fibroblastach skóry właściwej, jednocześnie zmniejszając ekspresję mRNA kolagenu typu 1 (Karrer i in. 2003). Retrospektywne badanie z zaślepieniem przeprowadzone przez Sakamoto i in. wykazało, że kwas aminolewulinowy (ALA) lub ester metylowy kwasu aminolewulinowego (MAL) w połączeniu z czerwonym LED statystycznie poprawiają wygląd blizn po dwóch lub więcej zabiegach (Sakamoto i in. 2012).
Nie i in. opisali pozytywny efekt PDT u pacjenta z przetrwałym bliznowcem, który nie reagował na szereg rutynowych metod leczenia. Po pięciu sesjach MAL-PDT poprawił się kolor blizny, a bliznowec zmniejszył się i stał się bardziej płaski, z reduced rumieniem w otaczającym brzegu (Nie i in. 2010).
PDT może zmniejszać powstawanie blizn w bliznowcach, o czym świadczy brak nawrotów i poprawa objawów przedmiotowych i podmiotowych, a także zmniejszony przepływ krwi, zwiększona giętkość oraz obniżone poziomy kolagenu i hemoglobiny (Ud-Din i in. 2013).
Fotouszkodzona skóra
Stosowanie diod LED do odmładzania skóry jest wyjątkowe, ponieważ nie powoduje żadnych uszkodzeń termicznych. Zakłada się, że specyficzne długości fal światła LED są absorbowane w skórze i wykorzystywane do modulowania funkcji, proliferacji i naprawy komórek w tkance uszkodzonej przez słońce w procesie nazywanym fotobiomodulacją (Baez i Reilly 2007).
Uważa się, że fotobiomodulacja stymuluje produkcję czynników wzrostu (tj. czynnika wzrostu fibroblastów, TGF, PDGF), produkcję macierzy zewnątrzkomórkowej i zwiększoną syntezę kolagenu i prokolagenu oraz poprawia mikrokrążenie skórne poprzez aktywację mitochondrialnego układu oddechowego komórek (Lee i in. 2007a).
Szereg badań klinicznych dostarcza dowodów na skuteczność terapii LED w fotorewitalizacji przy użyciu różnych źródeł światła LED. Wykazano, że diody LED poprawiają stany skóry uszkodzonej przez UV, w tym fotostarzenie, co sugeruje, że mechanizm działania między diodami LED a promieniowaniem UV jest inny (Kim i in. 2012).
Trelles zasugerował, że terapia LED stanowi potencjalne podejście w profilaktyce przeciwstarzeniowej. Profilaktykę można osiągnąć poprzez naświetlanie niskopoziomową fotoenergią o specyficznych długościach fal, które na podstawie wyników badań fotobiologicznych mogą stymulować zarówno komórki naskórka, jak i skóry właściwej (Trelles 2006).
Ostatnie badania sugerują, że LLLT (szczególnie promieniowanie czerwone lub NIR) może zapewniać skuteczną ochronę przed fotouszkodzeniami indukowanymi przez UV. Uważa się, że wynika to z faktu, że wcześniej lub w ciągu dnia (rano) długości fal czerwonego/NIR w spektrum słonecznym dominują i przygotowują skórę na potencjalnie szkodliwe promieniowanie UV, które dominuje później w ciągu dnia (w południe/po południu) (Barolet 2008; Sawhney i Hamblin 2014).
Naświetlanie czerwonym światłem zwiększyło syntezę czynnika wzrostu fibroblastów z fotoaktywowanych makrofagów i przyspieszyło degenerację komórek tucznych (Lam i in. 1986).
Wykazano, że indukcja syntezy kolagenu przez LED w czerwonym spektrum zachodzi głównie w warstwie brodawkowatej skóry właściwej. Barolet i in. wykazali, że terapia LED odwróciła zmniejszoną ekspresję kolagenu i zwiększoną ekspresję MMP-1. Może to wyjaśniać poprawę wyglądu skóry obserwowaną u osób leczonych LED. Wyniki te sugerują, że LED przy 660 nm jest bezpieczną i skuteczną strategią wzmacniania kolagenu (Barolet i in. 2009).
Czerwone światło jest stosowane w celu zwiększenia wzrostu nowej tkanki, poprawy gojenia i stymulacji kolagenu, a tym samym redukcji linii i zmarszczek. Było również stosowane w celu poprawy szorstkości skóry, głębokości zmarszczek, kolorytu skóry, tekstury, wielkości porów, dyspigmentacji, obrzęku i rumienia (Sauder 2010).
Badanie z podziałem twarzy z użyciem czerwonego LED (633 nm) u pacjentów, którzy przeszli plastykę powiek i resurfacing okołooczodołowy, wykazało statystycznie istotną poprawę obrzęku, rumienia, siniaków i bólu po leczonej stronie twarzy (Opel i in. 2015).
Światło o długości fali 830 nm (bliska podczerwień) jest absorbowane w błonie komórkowej, a nie w organellach komórkowych, które pozostają celem przy stosowaniu światła z widma widzialnego. Naświetlanie przy 830 nm przyspieszyło transformację fibroblastów w miofibroblasty i degranulację komórek tucznych. Ponadto chemotaksja i aktywność fagocytarna leukocytów i makrofagów ulegają wzmocnieniu podczas stymulacji komórkowej tą długością fali (Russell i in. 2005).
Fototerapia na długości fali podczerwonej z użyciem LED przy 830 nm ma działanie przeciwzapalne i jest przydatna do regeneracji uszkodzonej skóry. Długość fali 830 nm jest dobrze znana z dramatycznego zwiększania potencjałów czynnościowych komórek gojących rany, szczególnie w fazie zapalnej i przebudowy, a zatem spowodowałaby znacznie szybsze ustąpienie działań niepożądanych po laserze, takich jak rumień i ból (Russell i in. 2005; Trelles 2006).
Opublikowano wcześniej prace na temat łącznego stosowania terapii LED 633 i 830 nm w leczeniu skóry fotostarzałej. Wykazano, że czerwone światło (633 nm) zwiększa czynnik wzrostu fibroblastów i syntezę kolagenu w skórze (Baez i Reilly 2007).
Długość fali 830 nm jest dobrze powiązana z fotobiomodulacją komórek gojących rany: komórek tucznych, neutrofili i makrofagów. Kolejne dawki 633 nm koncentrują się na fibroblastach, ale utrzymują poziom reakcji w innych komórkach. Obie długości fal są dobrze powiązane ze wzrostem szybkości i objętości lokalnego przepływu krwi, a 830 nm stymuluje również przejściową fazę przebudowy (Trelles 2006).
Synergia świateł o długości fali 633 i 830 nm łączy te efekty w celu wzmocnienia proliferacji fibroblastów, a tym samym zwiększenia syntezy kolagenu, a także stymulowania linii komórek zapalnych, takich jak komórki tuczne i makrofagi (Calderhead i in. 2015).
Goldberg i in. zbadali kombinację leczenia czerwonym (633 nm) i IR (830 nm) LED na fotouszkodzonej skórze i opisali zmiękczenie zmarszczek okołooczodołowych u 80% osób. Wystąpiła subiektywna poprawa miękkości, gładkości i jędrności. Badanie histologiczne wykazało zwiększoną liczbę i grubość włókien kolagenowych (Goldberg i in. 2006).
Poprawę wyglądu skóry u osób starszych/fotostarzałych udokumentowano po seriach zabiegów na całą twarz lub z podziałem twarzy z użyciem czerwonego światła (630, 633 nm) lub czerwonego w połączeniu z podczerwonym (830 nm) (Barolet i in. 2009).
Wcześniejsze wyniki były w stanie skorelować aktywność fibroblastów i procesy przebudowy macierzy skórnej ze wzrostem gęstości kolagenu wewnątrzskórnego i zmniejszonymi oznakami starzenia (Lee i in. 2007a). Proponowane mechanizmy leżące u podstaw obejmują fotostymulację cząsteczek końcowych w łańcuchu transportu elektronów i późniejszy wzrost stężenia trifosforanu adenozyny (ATP), a także selektywną aktywację cząsteczek wody napędzaną światłem, usprawniającą wymianę metaboliczną i wpływającą na systemy transporterów jonowych znajdujące się w błonach komórkowych (Wunsch i Matuschka 2014).
Prospektywne, kontrolowane placebo, podwójnie ślepe badanie z podziałem twarzy przeprowadzone przez Lee i in. randomizowało pacjentów ze zmarszczkami twarzy do leczenia czerwonym LED (640 nm), IR (830 nm), oboma metodami lub zabiegami pozornymi. Pacjenci wykazali statystycznie istotną redukcję nasilenia zmarszczek we wszystkich grupach leczenia: odpowiednio 26%, 33% i 36%. Poprawiła się również elastyczność skóry. W badaniach tkankowych zauważono wzrost liczby włókien kolagenowych i sprężystych w sąsiedztwie wysoce aktywnych fibroblastów (Lee i in. 2007a).
Badanie przeprowadzone z użyciem urządzenia świetlnego łączącego wąskopasmowe niebieskie światło (420 nm) i bliską podczerwień (850–890 nm), przy zastosowaniu 20-minutowej ekspozycji i całkowitej dawki 60 J/cm2, wykazało dramatyczną poprawę fotorewitalizacji skóry w połączeniu z peelingami kwasem glikolowym i miejscową witaminą C (Fournier i in. 2006). Zabiegi LED dobrze sprawdzają się po każdej procedurze powodującej rumień i podrażnienie, w tym po peelingach chemicznych lub systemach laserów ablacyjnych, przy niezwykle wysokim poziomie zadowolenia.
Wyniki in vitro wykazały, że kombinacja długości fal światła LED poprawia homogenizację kształtu komórek, proliferację komórek i poziom głównych białek zaangażowanych w proces gojenia (Chabert i in. 2015). System LED jest znany ze swoich właściwości gojących i przeciwzapalnych, a także z wzmacniania wyników zabiegów kosmetycznych twarzy.
Wnioski
Fototerapia LED jest leczeniem nieablacyjnym, nietermicznym i bezurazowym, które stymuluje aktywność i funkcje komórek poprzez efekt fotobiomodulacyjny.
Terapia światłem może być bezpieczną i skuteczną alternatywą w leczeniu trądziku, blizn i fotouszkodzonej skóry oraz różnych schorzeń medycznych, bez działań niepożądanych lub okresu rekonwalescencji zgłaszanych w trakcie lub po leczeniu LED.
Najważniejsze wnioski
- LED jest nieablacyjny i nietermiczny, co czyni go bezpiecznym dla wszystkich typów skóry.
- Zabieg jest bezobsługowy i nie wymaga obecności operatora.
- Spektrum podczerwone jest niewidoczne dla oka.
- Ochrona oczu jest obowiązkowa zarówno dla lekarza, jak i pacjenta.
- LED może być stosowany jako leczenie wspomagające wszystkie zabiegi laserowe.
- Terapia LED pomaga w gojeniu ran po operacjach.
- Wyniki są lepsze, gdy LED jest stosowany w kombinacji.
- Terapia LED jest skuteczną, bezbolesną metodą leczenia bez okresu rekonwalescencji.
Piśmiennictwo
Anderson RR, Parrish JA. The optics of human skin. J Invest Dermatol. 1981;77:13–9.
Ash C, Harrison A, Drew S, Whittall R. A randomized controlled study for the treatment of acne vulgaris using high-intensity 414 nm solid state diode arrays. J Cosmet Laser Ther. 2015;17(4):170–6.
Avci P, Gupta GK, Clark J, Wikonkal N, Hamblin MR. Low-level laser (light) therapy (LLLT) for treatment of hair loss. Lasers Surg Med. 2013;9999:1.
Babilas P, Karrer S, Sidoroff A, Landthaler M, Szeimies RM. Photodynamic therapy in dermatology – an update. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2005;21(3):142–9.
Baez F, Reilly LR. The use of light emitting diode therapy in the treatment of photoaged skin. J Cosmet Dermatol. 2007;6(3):189–94.
Barolet D. Light-emitting diodes (LEDs) in dermatology. Semin Cutan Med Surg. 2008;27:227–38.
Barolet D, Boucher A. Prophylactic low-level light therapy for the treatment of hypertrophic scars and keloids: a case series. Lasers Surg Med. 2010;42(6):597–601.
Barolet D, Roberge CJ, Auger FA, Boucher A, Germain L. Regulation of skin collagen metabolism in vitro using a pulsed 660 nm LED light source: clinical correlation with a single-blinded study. J Invest Dermatol. 2009;129:2751–9.
Brondon P, Stadler I, Lanzafame RJ. Melanin density affects photobiomodulation outcomes in cell culture. Photomed Laser Surg. 2007;25(3):144–9.
Calderhead RG. The photobiological basics behind light-emitting diode (LED) phototherapy. Laser Ther. 2007;16:97–108.
Calderhead RG, Kubota J, Trelles MA, Ohshiro T. One mechanism behind LED phototherapy for wound healing and skin rejuvenation: key role of the mast cell. Laser Ther. 2008;17:141–8.
Calderhead RG, Kim WS, Ohshiro T, Trelles MA, Vasily D. Adjunctive 830 nm light-emitting diode therapy can improve the results following aesthetic procedures. Laser Ther. 2015;24(4):277–89.
Chabert R, Fouque L, Pinacolo S, Garcia Gimenez N, Bonnans M, Cucumel K, Domloge N. Evaluation of light-emitting diodes (LED) effect on skin biology (in vitro study). Skin Res Technol. 2015;21(4):426–36.
Dai T, Gupta A, Murray CK, Vrahas MS, Tegos GP, Hamblin MR. Blue light for infectious diseases: Propionibacterium acnes, Helicobacter pylori, and beyond? Drug Resist Updat. 2012;15(4):223–36.
Dincer I. Renewable energy and sustainable development: a crucial review. Renew Sust Energ Rev. 2000;4(2):157–75.
Evans DH, Abrahamse H. Efficacy of three different laser wavelengths for in vitro wound healing. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2008;24(4):199–210.
Fournier N, Fritz K, Mordon S. Use of nonthermal blue (405- to 420-nm) and near-infrared light (850- to 900-nm) dual-wavelength system in combination with glycolic acid peels and topical vitamin C for skin photorejuvenation. Dermatol Surg. 2006;32(9):1140–6.
Ghazizadeh M, Tosa M, Shimizu H, et al. Functional implications of the IL-6 signaling pathway in keloid pathogenesis. J Invest Dermatol. 2007;127:98–110.
Gold MH, Bradshaw VL, Boring MM, et al. Split face comparison of photodynamic therapy with 5-aminolevulinic acid and intense pulsed light versus intense pulsed light alone for photodamage. Dermatol Surg. 2006;32:795–803.
Goldberg DJ, Russel BA. Combination blue (415 nm) and red (633 nm) LED phototherapy in the treatment of mild to severe acne vulgaris. J Cosmet Laser Ther. 2006;8:71–5.
Goldberg DJ, Amin S, Russell BA, Phelps R, et al. Combined 633-nm and 830-nm LED treatment of photoaging skin. J Drugs Dermatol. 2006;5:748–53.
Hamblin MR, Demidova TN. Mechanisms for Low-Light Therapy. In: Hamblin MR, Waynant R, Anders J (eds), Proceedings of the SPIE. 2006;6140:1–12.
Hamblin MR, Pires de Sousa MV, Arany PR, Carroll JD, Patthoff D. Low-level laser (light) therapy and photobiomodulation: the path forward. Proc SPIE. 2015;9309:930902.
Huang YY, Sharma SK, Carroll J, Hamblin MR. Biphasic dose response in low level light therapy – an update. Dose-Response. 2011;9:602–18.
Issa MCA, Piñeiro-Maceira J, et al. Immunohistochemical expression of matrix metalloproteinases in photodamaged skin by photodynamic therapy. Br J Dermatol. 2009;161:647–53.
Joo Y, Kang H, Choi EH, Nelson JS, Jung B. Characterization of a new acne vulgaris treatment device combining light and thermal treatment methods. Skin Res Technol. 2012;18(1):15–21.
Karrer S, Bosserhoff A, Weiderer P, Landthaler M, Szeimies RM. Influence of 5-aminolevulinic acid and red light on collagen metabolism of human dermal fibroblasts. J Invest Dermatol. 2003;120:325–31.
Karrer S, Kohl E, Feise K, et al. Photodynamic therapy for skin rejuvenation: review and summary of the literature – results of a consensus conference of an expert group for aesthetic photodynamic therapy. J Dtsch Dermatol Ges. 2013;11(2):137–48.
Karu TI. Photobiological fundamentals of low-power laser therapy. J Quantum Electron. 1987;23:1703–17.
Karu T. Primary and secondary mechanisms of action of visible to near-IR radiation on cells. J Photochem Photobiol B. 1999;49:1–17.
Karu T. Identification of the photoreceptors. In: Ten lectures on basic science of laser phototherapy. Grangesberg: Prima Books AB; 2007.
Karu TI, Pyatibrat LV, Afanasyeva NI. Cellular effects of low power laser therapy can be mediated by nitric oxide. Lasers Surg Med. 2005;36:307–14.
Kim JM, Kim NH, Tian YS, Lee AY. Light-emitting diodes at 830 and 850 nm inhibit melanin synthesis in vitro. Acta Derm Venereol. 2012;92(6):674–9.
Kwon HH, Lee JB, Yoon JY, et al. The clinical and histological effect of home-use, combination blue-red LED phototherapy for mild-to-moderate acne vulgaris in Korean patients: a double-blind, randomized controlled trial. Br J Dermatol. 2013;168:1088–94.
Lam TS, Abergel RP, Meeker CA, Castel JC, Dwyer RM, Uitto J. Laser stimulation of collagen synthesis in human skin fibroblast cultures. Lasers Life Sci. 1986;1(1):61–77.
Lee SY, Park KH, Choi JW, Kwon JK, Lee DR, Shin MS, et al. A prospective, randomized, placebo-controlled, double-blinded, and split-face clinical study on LED phototherapy for skin rejuvenation: clinical, profilometric, histologic, ultrastructural, and biochemical evaluations and comparison of three different treatment settings. J Photochem Photobiol B Biol. 2007a;88(1):51–67.
Lee SY, You CE, Park MY. Blue and red light combination LED phototherapy for acne vulgaris in patients with skin phototype IV. Lasers Surg Med. 2007b;39:180–8.
Lev-Tov H, Brody N, Siegel D, Jagdeo J. Inhibition of fibroblast proliferation in vitro using low-level infrared light-emitting diodes. Dermatol Surg. 2012;39:422–5.
Mahmoud BH, Hexsel CL, Hamzavi IH, Lim HW. Effects of visible light on the skin. Photochem Photobiol. 2008;84(2):450–62.
Mamalis AD, Lev-Tov H, Nguyen DH, Jagdeo JR. Laser and light-based treatment of keloids – a review. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2014;28(6):689–99.
Mamalis A, Garcha M, Jagdeo J. Light emitting diode-generated blue light modulates fibrosis characteristics: fibroblast proliferation, migration speed, and reactive oxygen species generation. Lasers Surg Med. 2015;47:210–5.
Mester E, Ludany G, Sellyei M, Szende B, Gyenes G, Tota GJ. Studies on the inhibiting and activating effects of laser beams. Langenbecks Arch Chir. 1968;322:1022–7.
Morton CA, Brown SB, Collins S, et al. Guidelines for topical photodynamic therapy: report of a workshop of the British photodermatology group. Br J Dermatol. 2002;146:552–67.
Morton CA, Scholefield RD, Whitehurst C, Birch J. An open study to determine the efficacy of blue light in the treatment of mild to moderate acne. J Dermatol Treat. 2005;16:219–23.
Nie Z, Bayat A, Behzad F, Rhodes L. Positive response of a recurrent keloid scar to topical methyl aminolevulinate-photodynamic therapy. Photodermatol Photoimmunol Photomed. 2010;26:330–2.
Opel DR, Hagstrom E, Pace AK, Sisto K, Hirano-Ali SA, Desai S, Swan J. Light-emitting diodes: a brief review and clinical experience. J Clin Aesthet Dermatol. 2015;8(6):36.
Papageorgiou P, Katsambas A, Chu A. Phototherapy with blue (415 nm) and red (660 nm) light in the treatment of acne vulgaris. Br J Dermatol. 2000;142:973–8.
Park KY, Choi SY, Mun SK, Kim BJ, Kim MN. Combined treatment with 578/511 nm copper bromide laser and light-emitting diodes for postlaser pigmentation: a report of two cases. Dermatol Ther. 2014;27(2):121–5.
Russell BA, Kellett N, Reilly LR. A study to determine the efficacy of combination LED light therapy (633 nm and 830 nm) in facial skin rejuvenation. J Cosmet Laser Ther. 2005;7(3–4):196–200.
Sadick NS. Handheld LED array device in the treatment of acne vulgaris. J Drugs Dermatol. 2008;7:347–50.
Sakamoto FH, Izikson L, Tannous Z, et al. Surgical scar remodeling after photodynamic therapy using aminolevulinic acid or its methyl ester: a retrospective, blinded study of patients with field cancerization. Br J Dermatol. 2012;166:413–6.
Sauder DN. Light-emitting diodes: their role in skin rejuvenation. Int J Dermatol. 2010;49(1):12–6.
Sawhney MK, Hamblin MR. Low-level light therapy (LLLT) for cosmetics and dermatology. Proc SPIE 8932, Mechanisms for Low-Light Therapy IX, 89320X (February 18, 2014).
Shalita AR, Harth Y, Elman M, Slatkine M, Talpalariu G, Rosenberg Y, Korman A, Klein A. Acne phototherapy using UV-free high intensity narrow band blue light: a three-center clinical study. Proc SPIE. 2001;4244:61–73.
Shnitkind E, Yaping E, Geen S, Shalita AR, Lee WL. Antiinflammatory properties of narrow-band blue light. J Drugs Dermatol. 2006;5:605–10.
Szeimies RM, Torezan L, Niwa A, Valente N, Unger P, Kohl E, et al. Clinical, histopathological and immunohistochemical assessment of human skin field cancerization before and after photodynamic therapy. Br J Dermatol. 2012;167(1):150–9.
Tian YS, Kim NH, Lee AY. Antiphotoaging effects of light-emitting diode irradiation on narrow-band ultraviolet B–exposed cultured human skin cells. Dermatol Surg. 2012;38(10):1695–703.
Trelles MA. Phototherapy in anti-aging and its photobiologic basics: a new approach to skin rejuvenation. J Cosmet Dermatol. 2006;5:87–91.
Tremblay JF, Sire DJ, Lowe NJ, Moy RL. Light-emitting diode 415 nm in the treatment of inflammatory acne: an open-label, multicentric, pilot investigation. J Cosmet Laser Ther. 2006;8:31–3.
Ud-Din S, Thomas G, Morris J, Bayat A. Photodynamic therapy: an innovative approach to the treatment of keloid disease evaluated using subjective and objective non-invasive tools. Arch Dermatol Res. 2013;305(3):205–14.
Uitto J. IL-6 signaling pathway in keloids: a target for pharmacologic intervention? J Invest Dermatol. 2007;127:6–8.
Uitto J, Kouba D. Cytokine modulation of extracellular matrix gene expression: relevance to fibrotic skin diseases. J Dermatol Sci. 2000;24(suppl):S60–9.
Vecchio D, Pam Z, Pam N, Hamblin MR. Low-level laser (light) therapy (LLLT) in skin: stimulating, healing, restoring. Semin Cutan Med Surg. 2013;32:41–52.
Weinstabl A, Hoff-Lesch S, Merk HF, von Felbert V. Prospective randomized study on the efficacy of blue light in the treatment of psoriasis vulgaris. Dermatology. 2011;223:251–9.
Weiss RA, McDaniel DH, Geronemus RG, et al. Clinical experience with light-emitting diode (LED) photomodulation. Dermatol Surg. 2005;31:1199–205.
Whelan HT, Houle JM, Whelan NT, et al. The NASA light-emitting diode medical program: progress in space flight and terrestrial applications. Space Technol Appl Intell Forum. 2000;504:37–43.
Whelan HT, Buchmann EV, Dhokalia A, Kane MP, Whelan NT, Wong-Riley MTT, et al. Effect of NASA light-emitting diode irradiation on molecular changes for wound healing in diabetic mice. J Clin Laser Med Surg. 2003;21(April):67–74.
Wunsch A, Matuschka KA. Controlled trial to determine the efficacy of red and near-infrared light treatment in patient satisfaction, reduction of fine lines, wrinkles, skin roughness, and intradermal collagen density increase. Photomed Laser Surg. 2014;32(2):93–100.
Zhang Y, Song S, Fong CC, et al. cDNA microarray analysis of gene expression profiles in human fibroblast cells irradiated with red light. J Invest Dermatol. 2003;120:849–57.